Geschiedenis Harlem NY

Harlem New York

Geschiedenis

De eerste Europese nederzetting op de locatie waar nu Harlem ligt begon in 1637 door Hendrik de Forest samen Nederlandse kolonisten. Er waren herhaaldelijks conflicten met de plaatselijke Indianen, waardoor de nederzetting niet snel groeide. In 1658 kreeg de plaats officieel de naam Nieuw Haarlem onder leiding van

Pieter Stuyvensant. De Indianenroute werd herbouwd door elf zwarte werkkrachten onderleiding van de WIC, West Indische Compagnie. Deze route werd later de Boston Post Road. In 1664 namen de Engelsen Nieuw Nederland over, Nieuw Haarlem werd Harlem. Tijdens de Onafhankelijkheidsoorlog werd er een veldslag ten westen van Harlem in de nabijheid van Hollow Road( nu West 125th street) uitgevochten, die de geschiedenis inging als

the Battle of Harlem Heights ook wel the Battle of Harlem of Battle of Harlem Plain genoemd.

In 1765 was Harlem nog steeds een agrarisch dorpje niet al te ver van New York City. De 19e eeuw was Harlem synoniem voor het goede buitenleven. Rijke Herenboeren “Patroons”genaamd hadden het voor het zeggen. Aan het einde van de 19e eeuw kwam er een einde aan de landelijke status van Harlem. In 1831 was er al een spoorlijn(nu metro) met New York en langzaam slokte New York Harlem(1873) op. De grondprijs daalde snel, Ierse arbeiders kwamen nu ook in Harlem wonen.

In 1880 werden er verhoogde spoorlijnen aangelegd. In begin van de 20e eeuw hadden ondernemers grote plannen met Harlem. Er werd een polobaan aangelegd.

Deze polobaan werd later het Honkbalstadion voor de

New York Giants Honkbalteam. Echter de vertraging van de bouw van de merto naar Harlem toe zorgde voor lagere woningprijzen. Harlem werd bevolkt door Oost Europese Joden en zwarten. De joden waren niet echt welkom in Harlem vanaf 1930 waren er nog maar 5000. “Keine Juden und Keine Hunde” was een deurbord. Spanisch Harlem(Spaans Harlem) was eerst bevolkt met Italianen later Puertoricanen. En zoals al eerder beschreven zijn er nog aardig wat Ieren en Finnen.

De aankomst van de Afro-Amerikanen begon op grote schaal begin 20e eeuw. In het begin werden ze tegengewerkt, maar in de loop van de 20e eeuw schoof de balans in aantal ten gunste van de zwarte bevolking. Tussen 1920 and 1930,verlieten 118,792 blanken de buurt en 87,417 zwarten arriveerden. De meeste kwamen uit het zuiden van de VS vooral uit Virginia, South en North Carolina, en Georgia.

Ghetto-vorming

Tussen 1911 en 1990 werd er weinig geïnvesteerd in Harlem. In de jaren werd er nog een poging gedaan door John D. Rockefeller, Jr. Echter door de Depressie van de jaren 30 werd dit een mislukking. Rellen in 1935 en 1943 zorgden ervoor dat er weining mensen van buiten Harlem naar de wijk toegingen. Dit had gevolgen voor de lokale ondernemers. En na de Tweede Wereldoorlog nam de verpaupering toe, omdat veel Harlemmers in het leger zaten of op de werven werkten. Toch werden de huren niet goedkoper. Het feit dat in andere wijken geen woningen aan zwarten werden verhuurd, betekende dat de prijzen hoog bleven. Terwijl de kwaliteit van de woningen hard achteruit gingen. In 1968 kwamen 500 klachten over ratten per dag. Een ander voorbeeld: in de dertiger jaren werden 255 speelvelden in New York aangelegd, waarvan slechts een in Harlem. Het slechtse gedeelte van Harlem was de "Bradhurst section" tussen Adam Clayton Powell Jr. Boulevard en Edgecombe, van 139th Street door naar 155th, in central Harlem.

Echter een voordeel is hieruit voort gekomen, orginele townhouses zijn bewaard gebleven van belangrijke architecten zoals: McKim, Mead, White, James Renwick, William Tuthill, Charles Buek, en Francis Kimball

Recente geschiedenis

Eind jaren negentig is er een snelle verandering gaande, New Yorkers en vooral ontwikkelaars zien kansen in Harlem. De prijzen zijn 300% gestegen tegenover 12% elders in New York. Harlem is een inhaalslag aan het maken.

Voormalig President Bill Clinton heeft daar in 2001 zijn kantoor geopend.

Cultuur & Politiek

125th Street tussen Park en Madison Avenue was in de 20e jaren het centrum van de zwarte cultuur in de VS. Jazz was het symbool van die tijd. Deze tijd wordt ook wel de Harlem Renaissance genoemd. Clubs als

de Cotton Club, Renaissance Club en

de Savoy Ballroom zijn begrippen uit die tijd.(De cotton Club was voor blanken alleen, de andere clubs niet). The Apollo Theater opende aan 125th Street op January 26, 1934. Tot aan de Tweede Wereldoorlog was het, het centrum van de zwarte cultuur, waarbij theater ook een grote rol speelde. De New Heritage Repertory Theater, National Black Theater, Lafayette Players, Harlem Suitcase Theater, The Negro Playwrights, American Negro Theater, en the Rose McClendon Players waren bekende theatergroepen. In 1936 produceerde Orson Welles zijn beroemde black Macbeth in the Lafayette Theater in Harlem.

Na de Tweede wereldoorlog veranderde de positie van Cultuur en begon deze een politieke lading te krijgen. De Civil Rights Movement had ook veel invloed in Harlem. Martin Luther King, Jr. werd zeer gerespecteerd in Harlem maar was niet de enige zwarte leider. Er waren op zijn minst nog twintig andere groepen in Harlem De belangrijkste daarvan was the Nation of Islam, wiens Temple Number Seven door

Malcolm X gerund werd van 1952 - 1963. Malcolm werd in Audobon Ballroom in Washington Heights in 1965 vermoord, De buurt blijft een belangrijk bolwerk van the Nation of Islam. De Black Panters waren een andere groep die het nieuws haalden, vanwege hun extremere denkbeelden. Een oorlogsverklaring in 1968, ook nog ten tijde van de Vietnamoorlog beroerden de gemoederen in de VS. De laatste rellen waren in 1995, die tegen Joodse winkels gericht waren.

Al in begin van de 20e eeuw waren er bewegingen voor burgerrechten echter de schaal was niet groot genoeg. Vanaf eind jaren vijftig is het een onderdeel van Harlem. De herwaardering zwarte/Afro-Amerikaanse cultuur was een feit. De laatste jaren is Harlem samen met LA ook het centrum van de Rap cultuur. Net zoals Harlem haar Jazz deelt met New Orleans.

The Abyssinian Baptist Church is een belangrijke organisatie, die rijk is geworden door haar grond en huizenbezit. Zij komen op voor de zwarte en arme New Yorkers.

Misdaad

In de jaren twintig was Harlem een belangrijkcentrum van de georganiseerde misdaad, de Italiaans-Joodse Maffia o.l.v. Lucky Luciano en Meyer Lanksy had haar handlanger

Dutch Schulz in Harlem. Met name uitgaansleven en gokken viel onder de maffia. Met het wegvallen van de status van Harlem veranderde ook het type misdaad. Armoede zorgde voor geweldsmisdrijven, beroving en vooral drugs kreeg een dominante rol. In de jaren 50 en 60 was dat vooral Heroïne. De levensverwachting van zwarte jongeren in Harlem ging drastisch omlaag. Crack werd de drug van de jaren tachtig waaronder Harlem gebukt ging.

Pas begin jaren negentig kwam er werkelijk een offensief tegen de misdaad in New York en ook in Harlem. In 1981, 6,500 berovingen gerapporteerd in Harlem. In 1990 viel dat naar 4,800, waarschijnlijk door de stijging van agenten in de buurt. De volgende tien jaar met het einde van the "crack wars" en het succes van de “Zero Tolerance” beleid van Burgermeester Rudolph Giuliani, werden in 2000 nog maar 1,700 berovingen gerapporteerd. Tussen 1993 en 2004, moorden verminderden met 68%, verkrachtingen met 70%, berovingen met 60%, inbraken met 81%, en de totale aangiften en klachten, misdaadgerelateerd met 62%.

Nieuw Nederland

Koloniën:

Nieuw Amsterdam

Nieuw Haarlem

Noortwyck

Beverwyck

Wiltwyck

Vlissingen

Middelburgh

Heemstede (Hempstead)

Rustdorp

Gravesende

Breuckelen

Nieuw Amersfoort

Midwout

Nieuw Utrecht

Boswyck

Swaanendael

New Amstel

Altena

Forten:

Fort Amsterdam

Fort Nassau (North)

Fort Orange

Fort Nassau (South)

Fort Goede Hoop

Fort Casimir

Fort Altena

Fort Wilhelmus

Fort Beversreede

Fort Nya Korsholm

Patronage Systeem

Rensselaerwyck

Colen Donck (Yonkers, New York)

Directeur-Generaal of Nieuw Nederland:

Cornelius Jacobsen Mey (1620-1625)

Willem Verhulst (1625-26)

Peter Minuit (1626-33)

Wouter van Twiller (1633-38)

Willem Kieft (1638-47)

Peter Stuyvesant (1647-64)

Invloedrijke mensen:

Adriaen van der Donck

Kiliaen van Rensselaer

Brant van Slichtenhorst

Cornelis van Tienhoven

Besturen

Raad van Twaalf

Raad van Acht